Љубомир Фрчкоски: Под маската на бонтонот, сиромашните го јадат стапот, а скутот на моќните е повторно полн!

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Љубомир Фрчкоски: Под маската на бонтонот, сиромашните го јадат стапот, а скутот на моќните е повторно полн!

18 август 2026

• од Темелко Тошев

Во својот најнов осврт кон актуелните општествено-политички текови, универзитетскиот професор и аналитичар Љубомир Фрчкоски упати остра критика кон модерната политичка реторика. Според него, сведоци сме на една нова, опасна тенденција каде што суштинската идеологија е целосно потисната и заменета со привидно политичко лицемерие, слаткоречивост и бонтон.

Оваа „мазна“ политика, предупредува тој, има само една функција – да ја замаскира суровата реалност во која елитите и моќниците профитираат, додека сиромашните остануваат целосно обесправени.

Бонтонот како замена за правдата

Фрчкоски истакнува дека во денешниот јавен дискурс владее една вештачка пристојност во која „одеднаш сите сме добри“, но токму зад таа фасада се крие длабока општествена неправда.

„Бонтонот ја заменува идеологијата и де факто стапот го јаде сиромашната групација и онаа без моќ, а скутот на моќните е повторно полн. И сега тоа е посебно одбивно во целата приказна која е слаткоречива, мазна е и леплива, но е во основа идеолошки одбивна.“

Оваа нова политичка култура ги игнорира класните и социјалните разлики, нудејќи им на граѓаните форма без никаква суштина.

„Опиум за народот“ и „стапица за глувци“

Анализирајќи ја оваа појава, Фрчкоски прави паралела со познати историски и современи дефиниции, посочувајќи дека ваквиот пристап не е ништо друго освен алатка за контрола на масите. Тој потсетува дека Владимир Илич Ленин ова би го нарекол класичен „опиум за народот“, додека аналитичарот Ненад Јовановиќ прецизно го дефинира како „стапица за глувци“.

„Тоа е една директна приказна во која слабиот и сиромавиот остануваат без лостовите за судир и без можност за правда.“

Според професорот, оваа плитка реторика мора континуирано да биде разоткривана, токму поради нејзината „лепливост“ и манипулативната моќ да ги пасивизира граѓаните кои се најмногу погодени од системот.

Политика што звучи како лош лаунџ џез во лифт

Особено остар фокус во неговата критика е ставен на таканаречената „лажна неутралност“ и форсирањето на наводна разумност и научност во политичкото дејствување. Фрчкоски смета дека овој технократски и стерилен начин на владеење е целосно лишен од енергија и вистинска грижа за граѓанинот.

„Одбивна е секако таа тажна лажна неутралност, па разумност, па научност во основа на пристапот. Сиот тој миш-маш на разумни политики е како лош лаунџ џез кој ви го пуштаат кога влегувате во лифт.“

Заклучокот на Фрчкоски е јасен: зад фасадата на културните, избалансирани и „разумни“ политики се крие систем кој го приспива општеството, ги неутрализира вистинските дебати за еднаквост и перфектно му служи исклучиво на капиталот и на центрите на моќ.