Тричковски: Бугарската нестабилност носи Шенген, македонската стабилност

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Тричковски: Бугарската нестабилност носи Шенген, македонската стабилност – пропаст

29 јануари 2026

• од Станча Јаќимовски

Во еден свој препознатливо ироничен и жесток фејсбук статус, новинарот и колумнист Бранко Тричковски отвора суштинско прашање кое одамна тлее во македонската јавност: како е можно Бугарија, земја со политичка нестабилност и влади „во пролаз“, да бележи историски успеси, додека Македонија, со самопрогласена стабилност и „цврсти стакла“ на владиниот аквариум, тоне во институционална и национална стагнација?

Тричковски укажува на парадоксот – Бугарија влегува во Шенген, го воведува еврото, ја заокружува својата интеграција во Европската Унија и бележи највисок животен стандард во својата модерна историја. Сето тоа се случува и покрај честите промени на влади, технички премиери и политички турбуленции. Наспроти тоа, Македонија, со години закотвена во реториката на „стабилноста“, изгледа како држава што ја одржува во живот само инерцијата и илузијата на минатото.

Со метафората за „владин аквариум“ полн со разнороден и мутен жив свет, авторот остро ја критикува домашната политичка елита, која, според него, само глуми управување со распаднат државен и национален ентитет. Во таа слика, стабилноста не е вредност, туку параван зад кој се крие неспособност, клиентелизам и отсуство на визија.

Клучната теза што Тричковски ја провоцира е дека можеби проблемот не е во нестабилноста, туку токму во погрешно разбраниот концепт на стабилност. „Можеби одговорот треба да биде нестабилност од софиски тип, а не стабилност од скопски“, сугерира тој, алудирајќи дека динамичната, иако хаотична демократија, може да продуцира резултати, за разлика од закочениот и самодоволен систем.

Во продолжение, авторот оди чекор понатаму со контроверзна, но јасна порака: кој било од бугарските премиери од последните години, без разлика дали се викале Жељасков, Петров или Петков, според него, би биле поефикасни лидери на „Норд Македонија“ од актуелната домашна политичка поставеност, која ја опишува како казна што сами сме си ја наметнале.

Статусот завршува со саркастичен осврт кон уште еден апсурд на македонската јавна сцена – заканите од домашни актери дека ќе ја „уништат европската економија“ доколку не се решат нивните парцијални интереси, како во случајот со транспортерите. Тричковски цинично забележува дека логиката е превртена: прво се уништува Европа, па потоа им се објаснува на транспортерите дека нема каде да возат.

Со реченицата „Ах, бре македонче, глупо!“, авторот не навредува поединци, туку ја дијагностицира колективната политичка наивност и самозалажување, кои со години ја држат земјата во место.

Овој статус, иако напишан во форма на фејсбук-реакција, функционира како жестока политичка колумна: прашува зошто другите напредуваат во хаос, а ние пропаѓаме во „стабилност“, и дали конечно сме подготвени да ја преиспитаме сопствената удобна, но деструктивна рамнотежа