Драгана Спасовска во подкаст: Бугарија ја сакам, Македонија ништо не ми даде

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Драгана Спасовска во подкаст: Бугарија ја сакам, Македонија ништо не ми даде

07 февруари 2026

• од Станча Јаќимовски

Во разговорот кај Чефо, Драгана Спасовска отворено и без задршка зборува за сопствениот идентитет, личните избори и сложениот однос кон Македонија и Бугарија. Нејзината изјава предизвика внимание токму поради искреноста со која ги артикулира чувствата за припадност и благодарност – теми што често се доживуваат како чувствителни во јавниот простор.

Драгана јасно истакнува дека никогаш не вели дека е „од Македонија“, нагласувајќи дека нејзиното чувство на идентитет не е цврсто врзано за таа определба. За Бугарија, пак, зборува со емоција и наклонетост: вели дека ја сака, дека ја чувствува како своја и дека луѓето во Бугарија ја прифаќаат како „една од нив“. Оваа јасност во самоидентификацијата е еден од клучните моменти во разговорот.

Посебен акцент во подкастот е ставен на фактот дека Драгана е дете на мешан брак. Нејзината мајка е од Пловдив, а татко ѝ од Скопје. Таа отворено признава дека најубавите години од животот ги поминала токму во Пловдив – град со кој ја врзуваат силни спомени и позитивни искуства, и кој, според неа, оставил длабок печат врз нејзиниот личен развој.

Во понатамошниот дел од изјавата, Драгана зборува и за практичната страна на припадноста. Таа истакнува дека денес ја сака Бугарија и дека со бугарски пасош слободно патува насекаде. Наспроти тоа, таа вели дека од Македонија, според нејзиното доживување, не добила ништо конкретно. Сепак, нејзиниот став не е целосно црно-бел: таа додава дека човек често не е свесен што му дава животот или одредена средина во моментот кога тоа се случува.

Со доза на животна филозофија, Драгана заклучува дека понекогаш дури по години се разбира што навистина си добил од некое место или искуство. Иако денес можеби не го чувствува тоа, таа признава дека Македонија сигурно ѝ дала нешто – дури и ако тоа сознание допрва треба целосно да го осознае.

Оваа изјава, кажана во формат на подкаст и без формални филтри, отвора поширока дебата за идентитетот, благодарноста и времето како фактор што ни помага да ги разбереме сопствените корени и избори.