УДБА контролирала се во Хрватска - од градинка до обвинителство, а во Македонија?

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

СВЕТ

УДБА контролирала се во Хрватска - од градинка до обвинителство, а во Македонија?

11 февруари 2025

• од Вардарски

„Сите знаат сè“, но кога ќе побарате од нив да го потврдат своето знаење со документи, ретко кој може. И по толку години од создавањето на слободна, автономна и независна хрватска држава, сè уште немаме пристап до партиските, полициските архиви, како и до оние на злобната УДБА - репресивниот систем на поранешната, пропадната Социјалистичка Федеративна Република Југославија.

Повеќето од овие документи беа (и сè уште се) во сопственост на поранешни комунисти, имено Социјалдемократската партија (СДП), кои се следбеници на Тито (југословенскиот диктатор) и партијата, и кои никогаш јавно не се оградија од ова.

Дел од овие архиви беа предадени на Државниот архив, но дури во 1999 година, што значи дека другарите имаа доволно време да отстранат се што не им се допаѓа, едноставно да цензурираат, цензурираат и да прават што сакаат со оваа важна документација. Но, тоа не беше случај само со архивите на Комунистичката партија, туку и со документите по 1945 година. , кои беа поврзани со обвинителството, судовите и другите државни органи. Можев лично да го потврдам ова кога ги истражував архивите. Она што го најдов е доволно за нефикционална книга од најмалку 800 страници! Имено, начинот на којшто работеше и дејствуваше Општинскиот комитет на Сојузот на комунистите на Копривница беше ист низ цела Југославија и врз основа на тоа, верувам, ќе може да се состави целиот „мозаик“ на едно промашено време, еден пропаднат политички систем, против кој Хрватите се побунија во 1991 година.

Најинтересно кога се зборува и пишува, на пример, за активностите на Сојузот на комунистите, е фактот дека „сите знаат сè“, но кога ќе побарате од нив да го потврдат своето знаење со документи, ретко кој може да го потврди тоа на овој или оној начин.

Зошто „никој“ или само неколку сакаат да бидат објавени архивите поврзани со СК? Зошто „никој“ не е заинтересиран да ги казни тие што криеле и прикриваат документи од овој период? Па, колку што јас лично видов, работите се многу едноставни. Кога би откриле, да речеме во Хрватска, кој и на кој начин владеел во поранешна Југославија, ќе откриеме дека главниот глас на сите нивоа го имаа истакнати „кругови“ на Сојузот на комунистите, во кои (мнозинството) беа активни, кои беа во или околу власта сите тие години. Понатаму, со отворањето на овие архиви, ќе се дознае и дека тие денес се на важни позиции, од медиумите до судството, спортот и политиката, знаете ли кој? Ако не бивши истакнати сопартијци, тогаш тоа се синови, ќерки или некој друг близок роднина на поранешен партиски лидер!

Во градот на „чорбата“, поточно Копривница, партијата со години ја водеше Јелица Радојчевиќ, а по неа Хулио Куруц, кој од 1989 г. до пред две години беше извршен директор на Подравска банка. Во оваа средина дејствувал и поранешниот член на УДБА, Павле Гази, кој според документите со кои располагаме, Куруц веќе го разоткрил во тоа време (комунистичко), но очигледно ништо не се случило на ниту еден од нив. Гази до својата смрт беше „заштитена личност“, исто како и неговиот „воен“ другар Јосип Манолиќ.

Кога му го претставивме на Хулио Куруц „купот“ документи поврзани со неговиот (и друг) период на чело на партијата, човекот едноставно рече: „Што се однесува до мене, сето ова може да се објави. Такво беше времето!“

А партијата имаше влијание на се. Со еден збор, она што е денешно обвинителство беа општински, реонски и државни „секретари“ и нивни помошници. „Никој“ не би можел ни да се вработи доколку партијата не се согласила на тоа. Ниту во градинка!

Меѓу партиските документи ги најдовме и оние за телевизиски снимки од забавни емисии во Копривничкиот регион. Замислете, ова не можеше да се случи без одобрение од партијата! За една таква емисија дури направија и специјална „комисија“ која следеше што и како се снима, а во финансирањето на емисијата учествуваше и самата СПЦ.

Не може да се аплицира и за позиции во обвинителството или судовите без партиско одобрение. Да не зборуваме за работа во поранешна полиција или дури и за некоја „скромна“ директорска работа. Вообичаено, и Главните организации на Комунистичката партија даваат „карактеристика“ за некој што сака да се кандидира за овие и други слични функции, што најчесто завршуваше со оваа реченица: „Од наведеното може да се заклучи дека другарите А. Д. или Л.П. „Со својата посветеност и посветеност, тој значително придонесе за работата на Општинското обвинителство во Копривница, како и на Општинското обвинителство во Копривница“ /10.02.1989 година/.