Илија од Скопје: Бугарите не се проблемот

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Илија од Скопје: Бугарите не се проблемот – стравот од вистината е

16 мај 2025

• од Вардарски

Илија Стојановски, Бугарин од Скопје, изјави дека чувството на тага не доаѓа само од трагедијата во Кочани, туку и од начинот на кој политичкиот врв во Македонија одлучи да ја третира таа трагедија – како уште една сцена за политичко самосожалување и националистичка поза, наместо како момент за хуманост и единство.

Во едно импровизирано интервју за време на настанот „Македонија 2025“, премиерот Мицкоски ни откри дека најтешкиот момент во неговиот живот бил – не загубата на 62 млади животи – туку дилемата дали да прифати медицинска помош од соседна држава со која има „сложени односи“. Имено, во тие часови на очај, кога секунда значи живот, најважното прашање не било „како да ги спасиме“, туку „од каде доаѓа спасувачот“.

Слушајќи го премиерот како драматично изјавува дека го „презел ризикот“ да прифати помош, човек не може а да не се запраша: зар тоа треба да биде херојство? Во вистинска демократија, тоа е основен човечки чин.

Наместо благодарност и лидерска смиреност, добивме политички монолог – во стил „јас се жртвував за вас“, придружен со страв од тоа дека доктор кој зборува на бугарски може да го „загрози идентитетот“. Каква иронија – пациентите горат живи, а премиерот мери политички последици.

Оваа изјава не само што ја покажува човечката неемпатија, туку и ја разобличува длабоката болест на македонската политика: национализмот како филтер за хуманост.

Зошто е толку страшно да се прифати помош од Бугарија, кога телото настраданото во шок-соба не прашува за националност? Зошто е толку срамно да се покаже дека животот е поважен од политичките комплекси?

ЕУ ја следи оваа ситуација со внимателно око. И не – не со восхит. Туку со срамежлива доза сарказам.

Ако Македонија навистина сака европска иднина, тогаш лидерите во Скопје мора да престанат да се однесуваат како навредени тинејџери и конечно да пораснат. Затоа што Европа не сака партнери што со мегафон викаат „ние сме жртви“ додека го газат правото, медиумите и демократијата. Европа сака партнери што покажуваат зрелост.

Мицкоски може да зборува за интеграција колку што сака. Но со секој ваков настап, тој само ја потврдува потребата ЕУ да стави пауза. Не додека народот созрее – тој одамна е подготвен. Туку додека неговите лидери не престанат да играат „Истино или осмели се?“ – со животите на своите граѓани.