Македонските Бугари со сочувство: „Собравме средства, дарувавме крв“

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Македонските Бугари со сочувство: „Собравме средства, дарувавме крв“

26 март 2025

• од Вардарски

По страшната трагедија во дискотеката во Кочани, каде животот го загубија 59 млади луѓе, цела Македонија тагува. Но од таа болка произлезе и нешто длабоко човечко – солидарноста. Македонските Бугари, исто така, беа меѓу првите што подадоа рака за помош. Еден од нив е Зоран Мрсески од Гевгелија, претседател на Сдружението на Бугарите „Југ“ – Прилеп.

„Успеавме, колку што можевме, да помогнеме со дарување крв. Собравме и средства за настраданите. Но, вистината е дека нема утеха. Пари не можат да ги утешат родителите на тие деца,“ вели Мрсески, зборувајќи со длабока болка и сочувство. Неговите зборови ја опишуваат човечката димензија на оваа трагедија – дека кога човечкиот живот е изгубен, ништо не може да го замени.

Тој раскажува дека бил постојано во контакт со родителите на жртвите и со локалните власти, обидувајќи се да помогне на секој можен начин. Но она што особено го допира е промената во односот кон македонските Бугари по трагедијата.

„Одеднаш луѓето ме поздравуваат кога ќе ме видат на улица. Возам кола со бугарски таблици, и наместо стереотипи, добивам ’Благодарам’. Велат: ’Благодарност до Бугарија и институциите таму, што реагираа навремено и со вистинска поддршка’. Некако, поинаку гледаат на нас“, споделува Зоран.

Во вторникот вечер, на огромен екран во центарот на Скопје, македонската влада јавно им се заблагодари на сите земји кои помогнаа, вклучително и Бугарија. На екранот беа прикажани бугарското знаме и пораката: „Ви благодариме што бевте со нас во овој тежок момент.“

За Зоран и многу други, ова не е само трагедија, туку и можност за повторно поврзување на луѓето преку човечност, сочувство и заемна почит.

„Ова не е борба меѓу народи, туку борба меѓу доброто и лошото. Време е да си помогнеме еден на друг, без разлика на потеклото“, додава Мрсески.

Трагедијата можеби остави рани што долго ќе болат, но истовремено ја покажа и силата на човечката солидарност. А токму преку такви гестови – како оној на Зоран – се градат мостови кои премостуваат и најдлабоките поделби.