14 април 2026
• од Станча Јаќимовски
Најдлабоките молитви во најсветлите денови се секогаш за здравје. Но, постојат моменти кога медицината стигнува до своите граници и тогаш почнуваме да се молиме за чудо. Луѓето кои први ги слушаат тие молитви и во чии очи пациентите гледаат со последна надеж, се лекарите.
Ова го истакна проф. Николај Габровски, началник на Клиниката за неврохирургија во најголемата бугарска болница „Пирогов“, во гостување на бТВ. Тој повлече паралела помеѓу бојното поле и хируршката сала, нагласувајќи ја духовната компонента на неговата професија.
„Не можам да се сетам кој прв рекол дека во рововите нема атеисти, но во хируршките специјалности секојдневието често создава чувство на фронтова линија. Тоа е постојана битка која ја водиме против болестите,“ вели професорот.
Според него, повеќе од природно е хирурзите да не бидат атеисти. Причината за тоа лежи во непредвидливоста на животот:
„Имало ситуации во кои и јас сум се молел, и тие молитви биле услишени,“ признава проф. Габровски.
Иако е приврзаник на строгата наука, проф. Габровски смета дека медицината и верата не се исклучуваат меѓусебно. Напротив, тие се надополнуваат во моментите кога логиката запира.
„Исклучително е важно максимално да ги развиваме нашите вештини и да ги користиме сите најнови достигнувања на медицината – протоколи, знаења, технологија. Но, вистината е дека секогаш останува нешто непознато, нешто што и нас не зачудува,“ посочува тој.
Професорот сподели примери од својата долгогодишна пракса кои тешко можат да се објаснат само со медицински термини:
„Ова е нешто што противречи на целата логика на која се потпираме. Затоа, убеден сум дека чудата се случуваат и дека секој од нас има ангел кој го чува,“ заклучува проф. Габровски, со надеж дека во иднина ќе имаме сè повеќе такви „добри изненадувања“.
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

