Децении неправда: Професионалните војници остануваат без пензија поради договори на определено време

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Децении неправда: Професионалните војници остануваат без пензија поради договори на определено време

29 јули 2025

• од Станча Јаќимовски

Македонската држава, која со гордост ги промовира вредностите на слободата, еднаквоста и правдата, се соочува со еден срамен парадокс: нејзините професионални војници, луѓето кои целиот свој работен век го минале служејќи ѝ на државата и штитејќи ја безбедноста на граѓаните, се држат како привремена работна сила. Со години. Со децении.

Професионалните војници, според Независниот синдикат на професионални војници СО Скопје, и по 25 години работа остануваат „вработени“ на определено време, без можност за трансформација на нивниот работен однос во неопределено време. Тоа значи дека овие луѓе, кои секојдневно ја носат униформата и ја ризикуваат сопствената безбедност, немаат ни основно работничко право – правото на пензија.

Според Мислењето на Комисијата за спречување и заштита од дискриминација, Министерството за одбрана е виновно за индиректна дискриминација врз овие лица. Но, прашањето е: зошто е потребно мислење од Комисија за да се потсети државата дека своите најлојални работници ги третира како потрошен материјал?

Претседателот на синдикатот, Александар Насковски, апелираше уште во ноември 2024 година, поднесувајќи претставка до КСЗД. Резултатот? Потврда на неправдата, но сè уште без реакција од Министерството. Иако постои предлог-закон, доставен до Собранието на 3 јуни 2025 година, прашање е дали народните избраници ќе најдат волја да ја исправат оваа длабоко вкоренета институционална нееднаквост.

Војниците, за разлика од многу други вработени во јавниот сектор, немаат синекурни функции, немаат можност за политички компромис или префрлување на одговорноста. Нивната работа е јасна, нивниот долг е секојдневен, нивната жртва е тивка. И токму затоа системот мора да им возврати со достоинство, со сигурност и со правда.

Парадоксално, државата преку договорите на определено не само што ја одбива одговорноста кон овие луѓе, туку и си прави финансиска штета. Токму измените на Законот за служба во Армијата, предложени од синдикатот, ветуваат и решавање на статусот на војниците и намалување на трошоците за Министерството за одбрана. Но, очигледно, немањето слух за работничките права чини многу поскапо од колку што се признава.

Ова не е само синдикален проблем. Ова е прашање на морал, на државничка зрелост и на правна одговорност. Ако државата не може да се погрижи за своите војници по 25 години служба, тогаш што точно ѝ должиме ние на таа држава?

Време е за акција. Време е за правда. Време е професионалните војници да добијат постојан статус, со сите права кои произлегуваат од него. Сè друго е пораз за институциите, за законот и за совеста на една земја која сака да се нарекува демократска.