Денеска се празнуваат Светите маченици Теренциј, Африкан, Максим, Помпиј и останатите триесет и шестмина со нив

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Денеска се празнуваат Светите маченици Теренциј, Африкан, Максим, Помпиј и останатите триесет и шестмина со нив

23 април 2025

• од Вардарски

Во времето на свирепото гонење на христијаните под владеењето на римскиот цар Декиј, кога верата во Христа се испитуваше со оган и меч, четириесетмина храбри мажи од Африка ја запечатија својата верност кон Бога со маченичка смрт, стекнувајќи венци на бесмртна слава.

Царската заповед била јасна и немилосрдна – сите поданици морале да им принесуваат жртви на паганските идоли. Оние кои одбивале, биле изложувани на ужасни маки. Под тежината на овие закани, мнозина отпаднале од верата и се поклониле пред лажните богови. Но, овие четириесет мажи не се поколебале. Тие храбро застанале на страната на Христос, не стравувајќи од болка, ниту од смрт.

Меѓу нив се истакнувал Свети Теренциј, кој со зборови на охрабрување ги зацврстувал срцата на своите браќа во верата:
„Да внимаваме, браќа, да не се откажеме од Христа, нашиот Бог, за и Тој да не се одрече од нас пред Својот Отец небесен и пред Светите ангели!“

Намесникот на Африка, немоќен да ја скрши нивната волја, ги разделил мачениците во две групи. Првите триесет и шест биле подложени на брутални мачења: биени, стружени и попарувани со сол врз отворените рани, а потоа убиени со меч.

Останатите четворица биле фрлени во темница со тешки железни окови на вратот, рацете и нозете. Но таму, во мракот на затворот, се случило чудо – им се јавил ангел Божји и со својот допир ги ослободил од синџирите. И покрај тоа, повторно биле изведени, мачени и вратени во затворот.

Во еден од најстрашните обиди да ги уништат, намесникот наредил во нивната ќелија да се пуштат змии, скорпии и други влекачи. Но, овие отровни суштества не ги ни допреле светите маченици, туку се собрале во еден агол и таму останале три дена. Кога вратата била отворена, наместо мачениците, животните се нафрлиле врз гатачите кои ги пуштиле, и ги касале.

На крај, намесникот изрекол смртна пресуда над четворицата. Додека биле водени на погубување, тие не тагувале, туку пеејќи псалми и славејќи Го Бога, со радост ја прифатиле маченичката смрт.

Нивната жртва не останала незабележана во Небесата – пострадале чесно и се удостоиле со Царството Божјо во 250 година, оставувајќи зад себе сведоштво за вистинската вера, љубовта и непоколебливата преданост кон Христос.

Нека нивниот пример не потсетува дека секој што стои цврсто во верата, дури и во најголемите искушенија, е близу до Божјата слава.