Додека Албанија се движи напред, Македонија се движи

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Додека Албанија се движи напред, Македонија се движи — во место

14 ноември 2025

• од Станча Јаќимовски

Албанија направи историски исчекор на својот европски пат, откако официјално го отвори и последниот — петти кластер во пристапните преговори со Европската Унија. Со овој потег, Тирана стана првата земја од Западен Балкан што ги отвори сите кластери во период од само една година — силен сигнал за темпото и посветеноста со која земјата ги спроведува реформите.

Премиерот Еди Рама, во својата објава на Фејсбук, порача дека Албанија нема намера да запре сè додека не ја постигне конечната цел:

„Никој не може да нè спречи да ја достигнеме главната цел – затворање на преговорите во 2027 година.
И покрај тешкотиите, пречките, неизбежните штети или калта на овој искачувачки пат, ние растеме и ја зајакнуваме Албанија месец по месец.“

Со отворањето на последниот кластер, Албанија ги активираше сите тематски области од интерес на Брисел — владеење на правото, борба против корупцијата, јавна администрација, економија, енергетика и дигитална трансформација. Европската комисија истовремено најави дека процесот на отворање и затворање на поглавјата ќе се темели исклучиво на мерливи резултати и јасно спроведени реформи.

Албанија отвора кластери – Македонија ја бара „формулата за достоинство“

Додека Албанија успеа да отвори пет кластери за една година, Македонија — и по дваесет години наводен европски „пат“ — остана пред вратата. Но не затоа што некој ни ја заклучи. Туку затоа што самите ја држиме под клуч.

Додека Еди Рама веќе зборува за 2027 како година на целосно членство во ЕУ, кај нас политичарите и понатаму бараат „национална формула за достоинство“. Прашањето е: какво достоинство? Она на хартија или она што се живее?

Додека во Тирана дискутираат за енергетика, дигитализација и инвестиции, во Скопје се влечат теми за „црвени линии“, „многувековни идентитети“ и „национална гордост“. Како да сме навикнати да се караме за минатото, наместо да градиме иднина.

Трагедијата на македонскиот политички речник

Кај нас, зборот „достоинство“ одамна стана параван зад кој се крие сопствената неспособност. Политичарите го претворија во празен симбол, додека вистинското достоинство се исели — заедно со илјадниците млади кои ја напуштаат земјата.

Вистинското достоинство значи:

да се бориш против корупцијата, а не против замислени непријатели;
да спроведуваш реформи, а не да измислуваш кризи;
студентите да не остануваат гладни поради бирократија;
судиите да не добиваат партиски телефонски повици;
функциите да бидат одговорност, а не награда;
државата да биде штит на граѓаните, а не на моќниците.

Но додека Албанија се качува по европската скала, Македонија останува заробена на подиумот на сопствените комплекси. Имаме несекојдневен талент да си измислуваме проблеми — само за да не се соочиме со вистинските.

Кога нема реформи — измислуваме идентитетски закани.
Кога нема резултати — бараме предавници.
Кога нема визија — дуваме во знамиња.

И така, година по година, додека не заборавиме дека Европа не нè држи на пауза. Ние самите го притиснавме копчето.