02 август 2025
• од Станча Јаќимовски
Поранешниот премиер Љубчо Георгиевски во својот статус по повод празникот остро, но аргументирано го отвора токму ова прашање. Неговиот став е едноставен, но длабоко значаен: ако Илинден беше најгласниот крик за слобода, зошто не беше и првиот вистински глас за признавање на македонскиот народ како посебен идентитет?
ВМОРО, според историските документи и прокламации, никогаш не побарала од Османлиската империја:
Овие четири барања, кои Георгиевски ги потенцира, се суштински за секој народ кој тежнее кон државност и целосна самобитност. Фактот што не биле формално артикулирани од ВМОРО нè наведува на потребата за подлабока анализа — не за осуда, туку за разбирање и расчистување.
Поддршката на Георгиевски за едно повнимателно читање на историјата е добредојдена, особено во време кога сè уште се водат жестоки дебати за идентитетот, јазикот и црквата. Тој со право укажува дека не може бескрајно да ја славиме храброста на Илинден без да признаеме дека политичкиот и културниот идентитет на Македонците тогаш сè уште не бил целосно артикулиран.
Ова не ја намалува вредноста на востанието, туку напротив — нè обврзува да го надградиме неговото значење и да го ослободиме од митолошките наслаги. Вистинското патриотско однесување не е да се крие вистината, туку да се бара, колку и да е сложена.
Македонија нема иднина ако не ја разбере сопствената историја без предрасуди. Поддршката за ставовите на Георгиевски не е ревизионизам, туку искрен повик за дооформување на колективната свест.
Илинден може и треба да биде симбол и на слободата и на идентитетот — но само ако си признаеме што било, а што не било побарано.
Честит Илинден! Да не молчиме за вистината додека ја славиме слободата.
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

