Младите ни бегаат – не од државата, туку од безнадежноста

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Младите ни бегаат – не од државата, туку од безнадежноста

13 август 2025

• од Станча Јаќимовски

Денес, на Меѓународниот ден на младите, Македонија повторно се соочува со болната вистина: генерации полни со енергија, знаење и соништа сè почесто ја бараат својата иднина далеку од домот. Причината не е недостаток на љубов кон татковината, туку чувство дека овде нема простор за нивните амбиции.

Суровата реалност зад бројките

Состојбата е алармантна. Според податоците на ХЕРА:

23,7% од младите (15–29 години) не се ниту во образование, ниту во вработување, ниту на обука – двојно полошо од европскиот просек.
70% воопшто не се заинтересирани за политика.
2/3 сметаат дека не се вклучени во одлуките што ги засегаат.
51,4% веруваат дека властите не се грижат за нивните потреби, а само 1,1% мислат дека се грижат целосно.
73,7% никогаш не биле консултирани од институции.
74,4% не припаѓаат на никаква организација или форма на здружување.

Овие бројки не се суви статистики – тие претставуваат вистински животи, изгубени можности и генерација која расте со чувство дека не е слушната.

Менталното здравје – тивка криза

Сликата за менталното здравје е особено загрижувачка.
Кај девојчињата на 15 години:

64% чувствуваат две или повеќе психосоматски тегоби најмалку еднаш неделно.
53% имаат депресивно расположение.

Паралелно, насилството е во пораст, а системската поддршка е недоволна и недостапна.

Причините за заминување

Младите не заминуваат само поради економски причини. Невработеноста, недостигот од безбедни простори за собирање, ограничени културни и образовни можности, изолацијата од глобалните трендови и недостапните услуги за ментално и физичко здравје – сите заедно создаваат чувство на безнадежност. Речиси секој четврти млад човек е „заглавен“ – ниту учи, ниту работи, ниту се обучува.

Што бараат младите?

Не бараат милост, ниту кампањи со празни слогани. Бараат:

Вистински можности за работа и кариерен развој.
Безбедни простори за дружење и креативност.
Системска поддршка за менталното здравје.
Вклучување во процесите на одлучување.
Шанса да се развиваат овде, дома.

Да им дадеме причина да останат

На младите не им треба билет во еден правец – им треба причина да останат. И тоа не е работа само на институциите, туку и на целото општество. Ако сакаме иднина, мора да им ја создадеме овде, а не да ги поздравуваме на аеродром.