Приказни од булеварот: Бугарија даде струја, а Мицковиќ не кажа едно „благодарам“

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Приказни од булеварот: Бугарија даде струја, а Мицковиќ не кажа едно „благодарам“

20 мај 2025

• од Вардарски

Во својот препознатлив и саркастичен стил, популарниот фејсбук инфлуенсер „Приказни од булеварот“ повторно погоди болна точка во јавниот дискурс. Во новата објава, тој го поставува прашањето што останува неодговорено од институциите и медиумите:

„Дали Србољуб Мицковиќ бил на тешка мака да прифати Бугарија да го спаси енергетскиот систем на Македонија од целосен крах, како што бил на тешка мака да прифати помош од Бугарија кога се случи трагедијата во Кочани?“

Оваа реченица, колку и да изгледа како обичен статус, всушност содржи длабока критика кон политичкиот менталитет и односот кон соседите. Случајот со Кочани, кога Бугарија понуди логистичка и медицинска помош по трагичниот пожар, беше дочекан со тивко одобрување, но и со молк од медиумите и власта. Сега, повторно во кризна ситуација — овој пат енергетска — истата држава излегува во пресрет на Македонија, но реакцијата е слична: тишина.

Каде се медиумите?

„Некое прилогче околу ова, а...?“, прашува иронично „Приказни од булеварот“, поттикнувајќи размислување за селективноста во известувањето. Зошто медиумите избегнуваат да известуваат отворено за помошта од Бугарија? Дали стравот од националистички напади, или пак директиви „одозгора“, е причина за оваа медиумска хибернација?

Во време кога земјата се соочува со сериозни предизвици – било од пожари, било од енергетски недостиг – јавноста има право да знае кој и како ја пружа раката за помош. И уште поважно, дали нашите лидери се подготвени да ја прифатат таа рака без политички калкулации и лични суети?

Србољуб Мицковиќ – кој во статусот служи како архетип на оние што тешко прифаќаат непријатни вистини – не е поединец, туку симбол на еден поширок проблем: политичко лицемерие покриено со националистички наративи.

Можеби е време да се запрашаме: дали гордоста треба да ни биде поважна од преживување?