Тони Коцев: Зошто само бугарското знаме е скандал, а сите други не?

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Тони Коцев: Зошто само бугарското знаме е скандал, а сите други не?

01 ноември 2025

• од Станча Јаќимовски

Аналитичарот Тони Коцев од Штип на својот фејсбук профил напиша дека е чудно и симптоматично колку силни реакции предизвикува појавата на бугарското знаме во Македонија. „Кога пејачката Арканица на концерт во Велес ќе се појави со бугарско знаме, Македонија се тресе од огорченост. Социјалните мрежи вријат, коментарите се полни со осуди и навреди. Но зошто е тоа скандал, кога никој не се вознемирува кога на други настани се веат албански, српски или турски знамиња? Зошто само бугарското знаме боли?“ прашува Коцев. И додава – одговорот не е во пејачката, ниту во знамето. Одговорот е во нас.

Историскиот товар и создадената траума

Бугарското знаме не е провокација само по себе. Него го направивме симбол на болка со тоа што седум децении системот не учеше дека Бугарија е „окупатор“, а не сосед со кој делиме јазик, култура и историја. Преродбениците што самите се изјаснувале како Бугари ги претворивме во Македонци по потреба, за да создадеме јасна линија на разграничување. Но наместо да изградиме силен и здрав национален идентитет, создадовме идентитет кој се брани од своето потекло, кој трепери на секое потсетување дека приказната не е толку едноставна колку што сме ја учеле.

Несигурен идентитет – голема чувствителност

Зрела и стабилна нација не се потресува од туѓо знаме. Американците не се чувствуваат загрозено кога некој ќе се завитка во мексиканско или италијанско знаме. Тие знаат кои се. Ние, пак, очигледно сè уште се прашуваме. Нашата преголема чувствителност кон бугарското знаме е показател дека нашата самодоверба како народ е слаба, граденa на одбрана, не на сигурност. Таа несигурност не е резултат на денешната политика, туку на децениско негирање на дел од сопствената историја.

Парадоксот на „патриотизмот“

Албанско знаме? – „мултикултурност“.
Српско? – „братство“.
Турско? – „традиција“.
Бугарско? – „предавство“.

Токму затоа што Бугарија е најблиску до нас – јазично, културно и историски – таа не плаши. Колку повеќе личиме, толку повеќе мораме да се убедуваме дека сме различни. Нашата нервоза кон бугарското знаме не говори за нив, туку за нас – за народ кој повеќе се бори да се огради од своите корени отколку да ги разбере.

Кога Цеца ја облече „Бугаризација Live“

Кога Цеца на настапот се завитка во бугарско знаме, многумина тоа го сфатија како навреда, како „Бугаризација live“. Но можеби таа не испрати никаква порака – можеби само ја покажа нашата. Реакцијата што ја предизвика откри сè: дека во нас живее страв, не сигурност. Наместо да се лутиме на пејачи и знамиња, време е да се запрашаме – дали навистина сме толку сигурни во тоа кои сме, ако едно туѓо платно може да ни ја разниша целата национална самоувереност?