Новинарката Мери Јордановска на својот Фејсбук профил ја сподели потресната животна приказна на Росица – млада жена која со месеци се обидувала да најде заштита и правда од системот, откако била жртва на физичко и психичко малтретирање од својот поранешен партнер. Нивната борба заврши трагично: Росица и нејзиниот татко се убиени со убоди од остар предмет.
Хронологија на случајот
- 25 март 2025 – Росица пријавува дека уште во декември 2024 нејзиниот поранешен партнер се обидел насилно да ја задржи во стан во Скопје и ѝ нанел телесна повреда.
- 10 април 2025 – Основното јавно обвинителство Велес поднесува обвинителен предлог за два случаи: загрозување на сигурноста и насилство врз партнер на Росица.
- Психијатриско вештачење – покажало дека осомничениот бил свесен и пресметлив, без психијатриска болест или патолошка фиксација.
- 18 мај 2025 – напаѓачот го украл и запалил автомобилот на таткото на Росица.
- 21 мај 2025 – Росица пријавува неизвршување на судска одлука, бидејќи и покрај мерките за заштита, насилникот продолжил да ја вознемирува.
- 26 јуни 2025 – издадени се наредби за следење телефонска комуникација и обезбедување видео-снимки; постапката останува недовршена.
- 9 септември 2025 – Росица дава исказ во Обвинителството во Скопје, инсистирајќи на кривично гонење.
- 10 септември 2025 – Основниот суд во Велес изрекува условна казна за напаѓачот, со забрана за приближување кон Росица и нејзиниот партнер. Обвинителството не добило време да се произнесе по пресудата со жалба.
- 15 септември 2025 – само пет дена по одлуката на судот, Росица и нејзиниот татко се убиени.
Системски пропусти и гнев во јавноста
Овој случај го отвори прашањето за ефикасноста на македонските институции при заштита на жртвите на семејно и родово базирано насилство. И покрај бројните пријави, докази и мерки за заштита, Росица не ја добила потребната сигурност.
„Извини, ангелу најубав, што си се родила тука, во овој трул систем. Почивај во мир“, напиша новинарката Мери Јордановска, изразувајќи болка и револт.
Заклучок
Случајот со Росица е трагичен симбол на институционалниот неуспех. Тој отвора итна потреба за системски реформи и поостри казни за насилниците, како и навремено и ефективно делување на полицијата, обвинителството и судството.