20 февруари 2025
• од Вардарски
Тетово, град со богата историја и традиција, во текот на бурните историски настани по Втората светска војна беше сведок на бројни трагични судбини. Едно такво сведоштво е исповедта на Свето Грнчаров, кој раскажува за своето прогонство и страдањата кои ги претрпеле тој и неговото семејство.
Грнчаров сведочи дека бил принуден да избега од Тетово откако неговото семејство било подложено на репресии. „Јас сум избегал оти ми земаа сè. Фамилијата ни ја растурија, не оставија, не избркаа и од куќата ни. Само не судеја“, раскажува тој.
Тој го споделува страдањето на неговиот татко, кој бил уапсен и суден јавно пред целиот град. „Татко ми го судеја прво во Тетово, беше затворен првата вечер како Бугарин. Суден е јавно со повици за негова смрт – ‘Да се утепа тоа куче бугарско, смрт за татко ми, смрт, смрт’.“ Понатаму, таткото на Грнчаров бил затворан пет-шест пати, секогаш со нови обвинувања, додека нивната куќа била конфискувана.
Прогонот не застанал тука. И самиот Грнчаров бил жртва на терор. „И мене ме земале многу пати. Сабајле ќе дојдат, ќе не земат, ќе не чуваат таму, и на ручек – ајде да одите дома. Ништо. Тоа им беше трик, така да не мачат, да не тероризираат.“
Кога биле прашувани за причината за овие репресии, одговорот секогаш бил ист – „Ние сме за нив Бугари. Само за тоа. Нема друга причина.“ Според него, причината за овој прогон била нивната поддршка за бугарските власти во текот на војната, кои дел од населението ги дочекало со цвеќиња и песни. „Бугари лични, вие ни дојдовте“, изјавува Грнчаров.
Ова сведоштво е само едно од многуте кои ги отсликуваат судбините на луѓето кои се соочиле со прогони и репресии по воените превирања. Судбината на Свето Грнчаров и неговото семејство е приказ на еден трагичен период од историјата на регионот, кој не треба да биде заборавен.
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

