22 август 2026
• од Темелко Тошев
Повеќе од две децении по конфликтот во 2001 година, дебатата за природата и вистинската позадина на овие настани сè уште предизвикува силни емоции во македонското општество. Во брутално искрен осврт на тој период, Зоран Ефремов ја сподели својата перспектива, спојувајќи ја личната семејна траума со горкото политичко сознание дека народот бил изманипулиран од надворешни фактори.
Според Ефремов, додека во јавноста и натаму се водат теоретски дебати околу терминологијата на настаните – дали станува збор за конфликт, судир или нешто друго – за оние кои биле директно погодени, реалноста била јасна и немилосрдна.
Тој потенцира дека политичките дебати не ја менуваат тежината на она што се случувало на терен:
„За нив уште до ден денес е дали тоа е измама, дали тоа било судир, дали било војна? За мене лично, поточно за мојата фамилија, тоа беше војна 2001 година.“
Сепак, она што предизвикува најголемо внимание во неговиот став е констатацијата за вистинската цел на конфликтот. Гледајќи од денешна дистанца, Ефремов заклучува дека граѓаните кои учествувале во настаните биле само алатка во рацете на поголеми геополитички игри.
Тој испрати силна порака за заедничката судбина на двата народа, нагласувајќи дека чувството на измаменост треба да биде обострано:
„Но, сега се чувствувам како краен идиот, како што мислам дека треба и Албанците да се чувствуваат. Бевме искористени во некои странски интереси.“
Оваа изјава отвора простор за поинакво читање на настаните од 2001 година. Наместо фокус на меѓуетничките тензии, Ефремов го насочува вниманието кон фактот дека обичниот народ, без разлика на етничката припадност, ја плати највисоката цена за туѓи агенди.
Ваквиот наратив на заедничка измаменост и споделена жртва може да послужи како важна точка за поинакво разбирање на минатото и градење на меѓусебна доверба во иднина.
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

