Ги празнуваме na 23 април 2026 година Светите маченици Теренциј, Африкан, Максим, Помпиј и останатите триесет и шестмина со нив

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

ДРУГО

Ги празнуваме na 23 април 2026 година Светите маченици Теренциј, Африкан, Максим, Помпиј и останатите триесет и шестмина со нив

22 април 2026

• од Темелко Тошев

Денеска Православната црква и верниците го празнуваат споменот на Светите маченици Теренциј, Африкан, Максим, Помпиј и останатите триесет и шестмина со нив. Нивната жртва останува запаметена како еден од најсилните симболи на христијанската истрајност во времето на прогоните под власта на царот Декиј.

Заканите на царот и падот на многумина

Во III век, по наредба на царот Декиј, намесникот на Африка упатил суров ултиматум до народот: или поклонување на идолите и принесување жртви, или страшна смрт преку измачување.

За жал, соочени со монструозните закани, многумина во тоа време потклекнале и се одрекле од верата. Сепак, група од четириесетмина храбри мажи останале цврсти во својата љубов кон Христа. Свети Теренциј, како нивен духовен предводник, ги бодрел со зборовите:

„Да внимаваме, браќа, да не се откажеме од Христа, нашиот Бог, за и Тој да не се одрече од нас пред Својот Отец небесен и пред Светите ангели!“

Мачењата и небесната заштита

Намесникот, во обид да го скрши нивниот дух, ги поделил мачениците во две групи:

Триесет и шестмината: По брутално биење и мачење каде врз нивните рани била потурана сол, тие биле погубени со меч.
Четворицата предводници: Теренциј, Африкан, Максим и Помпиј биле фрлени во затвор со тешки окови.

Иако биле оковани, Божјата милост не ги напуштила. Според преданието, ангел Божји им се јавил во ќелијата и со еден допир ги ослободил од синџирите, враќајќи им ја силата за нови искушенија.

Чудото со отровните влекачи

Во немоќ да ги победи со физичка болка, намесникот применил лукавство. Наредил гатачите да соберат огромен број змии, скорпии и други влекачи и да ги затворат во истата просторија со мачениците.

Се случило чудо: животите наместо да нападнат, три дена мирно прележале во аголот, одбивајќи да ги допрат Божјите угодници. Кога по три дена стражарите ја отвориле вратата, отровните животни се свртеле против своите скротители и ги искасале гатачите.

Радосно заминување во вечноста

Гледајќи дека ништо не може да ја поколеба нивната вера, намесникот конечно ја изрекол смртната пресуда. Наместо страв, кај мачениците преовладувала радост. Отишле на погубување пеејќи псалми и славејќи Го Бога, благодарни што се удостоени со маченички венец.

Овие свети мажи чесно пострадаа во 250 година, стекнувајќи бесмртна слава во Небесното Царство.

Вечен спомен!