Љубчо Георгиевски: Дедо ми беше југословенски монархист, а не титоист

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Љубчо Георгиевски: Дедо ми беше југословенски монархист, а не титоист

09 август 2026

• од Темелко Тошев

Поранешниот премиер Љубчо Георгиевски открива интересни и досега помалку познати детали за идеолошките поделби внатре во неговото семејство, фокусирајќи се на политичките убедувања на неговите предци. Во своето излагање, тој се навраќа на детските спомени и жестоките семејни расправии кои сведочат за едно турбулентно историско време и различните сфаќања на генерациите.

Идеолошкиот судир во домот

Георгиевски посочува дека неговиот дедо имал јасна југословенска ориентација, но со една клучна разлика од мнозинството во тоа време – неговата лојалност не била кон Јосип Броз Тито, туку кон кралот.

„Дедо ми останува југословенски ориентиран, ама не југословенски титовски, туку, како што татко ми го нарекуваше: ’ти си југословенски монархист‘“, објаснува тој, додавајќи дека ваквиот став бил постојан извор на тензии во домот.

Политичките кавги меѓу таткото и дедото

Иако секојдневните семејни расправии започнувале за банални и вообичаени работи, тие секогаш кулминирале со политички префрлања. Според Георгиевски, неговиот татко редовно му забележувал на дедото за неговите политички одлуки по Втората светска војна.

„Кавгата на крајот завршуваше со префрлање од страна на татко ми кон дедо ми – како можел да гласа за кралот во четириесет и петта година, како може да не се откаже од Караѓорѓевиќ и од таа негова просрпска политика“, се присетува тој на овие моменти кои, како што вели, ги слушал барем десетина пати во животот.

Склопување на историскиот мозаик

Гледано од денешна перспектива, Георгиевски признава дека како дете не можел целосно да ја сфати тежината на овие расправии, ниту пак да ги поврзе историските контексти.

„Нормално, во тоа време сум бил мал и не сум ги врзувал работите на тој начин. Туку отпосле, кога мозаиците се наредија, ја вклопив таа приказна многу јасно“, заклучува тој.

Овие лични сведоштва фрлаат поинакво светло врз комплексноста на политичките определби во македонските семејства низ историјата, каде што промените на системите често значеле и длабоки генерациски поделби под истиот покрив.