Љубчо Георгиевски: Најголемата опасност за Македонија доаѓа од Србија

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Љубчо Георгиевски: Најголемата опасност за Македонија доаѓа од Србија

09 август 2026

• од Темелко Тошев

Поранешниот македонски премиер Љубчо Георгиевски, споделувајќи детали за своето семејно минато и домашните политички дебати, открива интересни перспективи за идеолошките превирања, односот кон поранешна Југославија и предупредувањата за српското влијание врз Македонија.

Низ призмата на семејните расправи, Георгиевски неодамна се наврати на времето на поранешниот систем, истакнувајќи дека и покрај припадноста кон Комунистичката партија, во неговиот дом постоела силна, објективна критика за насоката во која се движела државата.

Критика на „србоманството“ и реалноста на Југославија

Георгиевски открива дека во неговото семејство често се воделе жестоки дебати поврзани со идеолошките и националните прашања, особено посочувајќи ја борбата со „србоманството“ на неговиот дедо. Спротивставената страна во овие домашни дебати бил член на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ), кој иако се чувствувал како Југословен, имал исклучително остар и критички ум.

„Постојано се расправаше со србоманството на дедо ми. Беше член на Комунистичката партија, беше југословен, меѓутоа максимално критичен. Не идеализираше ништо,“ објаснува Георгиевски.

Според неговите зборови, во овие семејни анализи на состојбите во Југославија, јасно била лоцирана најголемата закана за македонските национални интереси: „Постојано потенцираше дека најголемата опасност за Македонија доаѓа од Србија.“

Југословенски Македонец по мерка на Коминтерната

Анализирајќи ги овие ставови од денешна временска дистанца, Георгиевски смета дека овој профил бил класичен пример за „југословенски Македонец“, токму онаков каков што Коминтерната го замислувала кога во 1934 година донела одлука за формирање на македонска нација.

Интересно е што критиката кон системот не значела и барање за негово целосно уривање. Напротив, идејата била системот да се подобри и реформира.

За комунизмот: „Никогаш не рече дека комунизмот треба да се сруши. Секогаш викаше дека комунизмот треба да се поправи.“
За Југославија: „Никогаш не рече дека Југославија треба да се распадне, но многу радо зборуваше дека начинот на кој се движи Југославија ќе доведе до нејзин распад еден ден.“

Георгиевски заклучува дека иако не се заговарал распадот на југословенската федерација, јасно се констатирало дека политичките процеси се драматични и неизбежно водат кон крајот на таа државна заедница.

Овие сведоштва фрлаат дополнителна светлина врз сложеноста на македонскиот идентитет и политичката свест во времето на социјализмот, покажувајќи дека дури и внатре во партиските структури постоела силна свест за македонските национални интереси и опасностите што демнеле во регионот.