Работник со плата од 26.000 денари дава четвртина за билет Тетово-Скопје, граѓаните бараат реакција

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Работник со плата од 26.000 денари дава четвртина за билет Тетово-Скопје, граѓаните бараат реакција

04 септември 2026

• од Темелко Тошев

Секојдневието на македонскиот работник станува сè потешко во услови кога основните трошоци за живот растат, а платите стагнираат или минимално се зголемуваат. Најнов пример за егзистенцијалната борба доаѓа од граѓаните кои секојдневно патуваат на релација Тетово – Скопје заради работа, а чии месечни примања се движат околу минималецот.

Работниците кои земаат плата од 26.000 денари се соочуваат со сурова математика – речиси една четвртина од нивната тешко заработена плата оди исклучиво за меѓуградски превоз.

Ако се земе предвид актуелната цена на повратниот билет на оваа релација, работникот кој патува 22 работни дена во месецот троши во просек околу 6.500 до 7.000 денари само за автобус или комби-превоз. Тоа значи дека вработениот работи цела една недела во месецот само за да го плати патот до своето работно место.

„Ова е неиздржливо. Кога ќе го платам превозот, сметките за струја и вода, од платата не ми останува речиси ништо за храна за семејството. Работиме само за да ги платиме автобусите и сметките. Се чувствуваме како да работиме во загуба,“ револтирано коментираат граѓани на социјалните мрежи, споделувајќи ги своите пресметки.

Проблемот дополнително се влошува поради отсуството на алтернативен, поевтин и сигурен јавен превоз. Железничкиот сообраќај со години наназад е во очајна состојба, оставајќи ги патниците на милост и немилост на приватните превозници. Цените на билетите се диктирани од трошоците за гориво и патарини, но товарот на крајот паѓа исклучиво врз грбот на обичниот граѓанин.

Поради ваквата ситуација, граѓаните и синдикалните претставници бараат итна реакција од институциите. Меѓу барањата се истакнуваат:

Субвенционирање на месечните билети за работниците со ниски примања кои патуваат меѓу градовите.
Регулација на цените на меѓуградскиот превоз за оние кои имаат докажан статус на вработени во друг град.
Итно ревитализирање на железничкиот сообраќај, кој секаде во Европа е најевтината опција за работничката класа и студентите.

Додека властите се фалат со растот на просечната плата, реалноста на теренот за илјадници луѓе од полошкиот регион е поинаква. За нив, одењето на работа полека станува луксуз кој тешко можат да си го дозволат. Граѓаните прашуваат – дали државата ќе преземе нешто или ќе дозволи работниците да даваат отказ бидејќи не им се исплати да патуваат?