Денеска 18 јули 2026 година се празнува Преподобен Атанасиј Атонски

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

ДРУГО

Денеска 18 јули 2026 година се празнува Преподобен Атанасиј Атонски

18 јули 2026

• од Темелко Тошев

Православната црква и нејзините верници денеска го одбележуваат споменот на Преподобен Атанасиј Атонски, еден од најголемите столбови на православното монаштво и основач на прочуената Велика Лавра на Света Гора. Неговиот живот е сведоштво за неизмерна кроткост, силна вера и целосна посветеност на Бога.

Во продолжение, прочитајте за животниот пат, чудата и трагичниот крај на овој голем светител.

Ран живот и Божја промисла

Свети Атанасиј (чие световно име пред постригот било Аврамиј) е роден во Трапезунт, во семејство на богобојазливи родители. Откако рано останал сираче, Божјата промисла го однела во Цариград. Еден војвода го зел под своја закрила и му овозможил да ги изучува науките.

Уште од најрана возраст се истакнувал со својата кроткост и смиреност, поради што бил омилен меѓу своите врсници.

„Во детските игри тие ќе го избереа овој за цар, оној за војвода, а Атанасиј за игумен. Како некое претскажување...“

Патот кон монаштвото и градењето на Лаврата

По завршувањето на образованието, тој се оддалечил во Малеинската пустина, во близина на Света Гора, каде што станал ученик на прочуениот Михаил Малеин. Воден од желбата за потесен подвиг и безмолвие, Атанасиј набрзо се преселил на Света Гора.

Неговиот свет живот привлекол многубројни ревнители кон подвижништвото. За да ги собере и организира, тој бил принуден да ја соѕида својата славна Лавра. Во овој грандиозен потфат изобилно му помагале византиските цареви:

Никифор Фока: Кој и самиот имал желба да се замонаши и да се повлече во манастирот.
Јован Цимисхиј: Кој ја продолжил царската поддршка на делото на Атанасиј.

Искушенија, чуда и средба со Богородица

Свети Атанасиј се соочувал со многубројни искушенија, напаѓан и од демоните и од луѓето. Но, како храбар Христов војник, тој одолевал на сè, победувајќи со својата неизмерна кроткост и непрестајна молитва кон живиот Бог.

Полн со Божја благодат, тој се удостоил со најголемиот дар – да ја види Пресвета Богородица. За време на оваа чудесна средба, Мајката Божја извела вода од една сува карпа и му ветила дека таа секогаш ќе биде Икономиса (Игуманија) на манастирот, преземајќи ја грижата за монасите.

Атанасиј секогаш предничел пред своите браќа, како во физичката работа, така и во молитвата, љубејќи ги сите со искрена љубов на пастир и духовен отец.

Ненадејниот крај и вечното наследство

Земниот пат на овој голем светилник на монаштвото завршил ненадејно и трагично во 980 година.

Еден ден, додека со шестмина монаси се искачил над една новоизградена црквена припрата за да го прегледа ѕидот што тогаш се ѕидал, конструкцијата попуштила. Ѕидот се урнал и ги затрупал сите седуммина.

Иако неговото физичко заминување било ненадејно, неговиот дух останал присутен. По смртта, свети Атанасиј повеќепати им се јавувал на своите собраќа, понекогаш за да ги утеши во тагата, а понекогаш за да ги укори и врати на вистинскиот пат, останувајќи вечен чувар на светогорското монаштво.