01 септември 2026
• од Темелко Тошев
Поранешниот премиер Љубчо Георгиевски упати остра критика за селективната историска меморија во државата, посочувајќи дека злосторствата на германскиот, италијанскиот и албанскиот фашизам свесно се игнорираат и забораваат, додека фокусот е ставен исклучиво врз бугарскиот окупатор.
Преку личен пример и семејна трагедија, Георгиевски ја илустрираше, како што вели, апсурдноста на двојните стандарди кога станува збор за сеќавањето на жртвите од Втората светска војна. Тој откри дека неговиот дедо бил убиен од германските војници во Берово, настан кој државата целосно го има избришано од својата меморија.
„Мојот дедо по мајка е стрелан во група од девет или десет луѓе во Берово. До ден денеска во Берово нема ни една плоча на која ќе пишува: овде германскиот фашистички окупатор стрела десет луѓе, невини луѓе. Мојата мајка на осум години останала сираче со четири браќа и живеела тежок живот во тој период“, изјави Георгиевски.
Осврнувајќи се на актуелниот политички и општествен наратив, тој забележува дека во домашниот дискурс систематски се изоставуваат злоделата на другите сили на Оската.
„Значи, нема германски фашистички окупатор, нема албански балистички фашистички окупатор, нема италијански фашистички окупатор, има исклучиво бугарски фашистички окупатор“, потенцира тој, додавајќи со доза на иронија за тоа како се конструира колективната меморија: „Јас никогаш нема да заборавам, дедо ми го стрелаа бугарските фашисти“.
На крајот, Георгиевски заклучува дека општеството покажува неразбирливо „великодушие“ кон останатите окупатори, простувајќи им ги злосторствата, додека кон бугарскиот фашизам се применува сосема поинаков аршин.
„Значи, сите тие жртви без проблем ги ставаме под маса, покажуваме великодушие, ама кога ќе стане збор за жртвите од бугарските фашисти, никако не дозволуваме тие жртви да бидат заборавени“, поентира поранешниот премиер.
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

