Денеска 23 јули 2026 година се празнува Пренос на чесната риза на Господ Исус Христос

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

ДРУГО

Денеска 23 јули 2026 година се празнува Пренос на чесната риза на Господ Исус Христос

23 јули 2026

• од Темелко Тошев

Православните верници денеска го одбележуваат празникот посветен на Преносот на чесната риза на Господ Исус Христос. Овој ден во себе крие длабока и чудесна историја која започнува уште од времето на Христовото распнување на Голгота, поминува низ древна Грузија, за на крајот да го добие своето место во Москва.

Војникот Елиоз и мајчиното претчувство

Според светото предание, во времето на страдањето на Господ Исус Христос за човечкиот род, во одредот на римската војска во Ерусалим служел и еден Грузиец по име Елиоз, по потекло од градот Мцхет. Неговата мајка имала слушнато за Христа и длабоко во срцето верувала во Него. Кога го испраќала својот син во војска во Палестина, таа строго го посоветувала да не прави ништо против Христа.

Преданието сведочи за еден потресен настан: во моментот кога Господ бил закован со клинци на крстот, звукот на чеканот од Голгота на чудесен начин допрел до ушите на Елиозовата мајка во Мцхет. Штом го слушнала овој звук, таа во очај возвикнала:

„Тешко мене што не умрев пред ова време, смртта ќе ме избавеше од овој страшен звук!“

Изговарајќи ги овие зборови, таа паднала мртва.

Сидонија и хитонот Господов

За тоа време, Елиоз се наоѓал под Крстот заедно со другите римски војници кои фрлале коцка за тоа кому ќе му припадне ризата (хитонот) Христова. Коцката му паднала токму нему. Елиоз ја зел светата риза, ја донел во родниот Мцхет и ѝ ја подарил на својата сестра Сидонија.

Но, судбината на Сидонија била подеднакво трагична како и онаа на нејзината мајка. Кога слушнала за смртта на Господ и за фактот дека нејзиниот брат бил дел од настаните што довеле до крвопролевањето на Невиниот, таа од голема тага паднала мртва, држејќи го цврсто во своите раце хитонот на Господ. Никој од присутните не можел да ѝ ја истргне светата облека од рацете, па семејството било принудено да ја погреба заедно со хитонот.

Лековитиот кедар и Света Нина

Набргу по нејзиното погребување, од гробот на Сидонија изникнал кедар од кој почнало да тече исцелително миро. Со текот на времето, дрвото паднало, а точното место на гробот било заборавено од луѓето.

Светата реликвија не останала засекогаш скриена. Местото подоцна го пронашла Света Нина, просветителката на Грузија. Нејзе ѝ помогнал огнен столб кој чудесно се јавил над тоа место како одговор на нејзината молитва. По овој настан, кога грузискиот цар Миријан ја примил христијанската вера и се крстил, токму на тоа место подигнал црква посветена на Светите апостоли.

Пренесувањето на ризата во Москва

Светата риза останала во Грузија со векови, сè до 1625 година. Тогаш, персискиот шах Аббас ја зел ризата и ја испратил како скапоцен дар во Москва. Дарот бил наменет за рускиот кнез Михаил Фјодорович и за патријархот Филарет. По пристигнувањето, светата риза била свечено положена во Успенскиот Собор во Москва, каде што останала како голема светиња за православниот свет.